24 uur in een dag?
Je bent 22 en je spreekt de Verenigde Naties toe in New York als vertegenwoordiger van de Vlaamse Jeugdraad. Je beëindigt je studies in o.a. Europees recht en dan slaat de politieke microbe toe. Zelfs zo erg dat je je job opgeeft om je doel te bereiken. Het overkwam onze burgemeester Ines Swaelens, de eerste vrouwelijke burgemeester van ons altijd drukke Ternat.
Tijdens een gesprek dat ik had met haar, een gaatje in haar agenda, was het opvallend hoe dat enthousiasme voor haar burgemeesterschap haar verder stuwt. Omringd door inspirerende mensen en naar haar eigen zeggen een sterk schepencollege, voelt ze zich als een vis in het spreekwoordelijke water ook al is het soms zwaar.
Veiligheid en netheid
Ik vroeg haar of het dit was wat ze had verwacht als jonge vrouwelijke burgemeester en jonge moeder. Ze gaf ruiterlijk toe dat het aspect van management dat erbij hoort wel veel groter was en dus voor een stukje onbekend terrein. Personeel, netheid, veiligheid, planning van de agenda: elke dag biedt wat nieuws. Ze vindt het belangrijk dat Ternat netjes is en dat mensen er zich veilig kunnen voelen, ook al gebeuren er soms onverwachte dingen. Dit is niet alleen de taak van een bestuur maar van iedere Ternattenaar: oog hebben voor wat er gebeurt en ook durven signaleren als het fout loopt zodat er kan gereageerd worden. Wat niet weet, niet deert, is hier geen gepaste houding.
Als burgemeester wil ze dat de mensen een goed gevoel kunnen hebben. Ze kan hier rekenen op een college dat volgens haar intens en collegiaal werkt. Open communicatie is hier belangrijk, geen verborgen agenda’s. Ze vindt ook dat de gemeenteraad opgewaardeerd is en dat er constructieve en inhoudelijke discussies kunnen gevoerd. Leden van de oppositie spelen hier hun gepaste rol.
Ze ziet ook een mooie evolutie bij het gemeentepersoneel waarvan toch veel gevraagd wordt. Er blijven natuurlijk werkpunten maar transparantie en verdere digitalisering vragen haar aandacht. Er is ook een mooie verhouding jong en oud dat samen optreedt als team. Dat blijkt ook uit de vacatures die blijkbaar populair zijn bij het jonge gekwalificeerd volk en dus snel kunnen ingevuld.
Meerjarenplan met prioriteiten
De drie dorpscentra aangevuld met “den bos” vormen hier een belangrijke prioriteit. Niet alleen wat betreft infrastructuur maar ook qua vrijwilligers die voor Ines onmisbaar zijn en die de smeerolie vormen voor een dynamisch Ternat dat het bestuur wil nastreven. Ze is ook tevreden over de samenwerking die er is tussen verschillende instanties voor de plannen rond centrum Lombeek en de stationsomgeving die aandacht verdient. De markt van Ternat verdient ook een aanpak, dat was in het verleden niet altijd makkelijk. Stapsgewijs maar bestendig werkt men aan deze dossiers na inspraak van de betrokken bewoners. Ook bij de plannen in Wambeek en de impuls van de nieuwe school op de Nieuwbaan zal de ruimere impact zichtbaar worden.
Er ligt nog heel wat op haar bureau maar ze vertrouwt erop dat ze het “helikopter” overzicht kan bewaren, gesteund door de expertise van het college en de ambtenarij. Ze wil hierbij zichtbaar maar toegankelijk te werk gaan. Ook al komen er veel taken van de hogere overheid doorgeschoven naar de lokale besturen, ze zullen dienen opgepakt. Of er hiervoor voldoende financiën beschikbaar zijn, zal moeten bewaakt worden.
Rosie for president?
Ik kon het mij niet laten. Het belang van een job kan je vaak afmeten aan de reactie: wil je dat je kind dit later gaat doen? In dit geval hebben we het over Rosie haar dochtertje die 2,5 jaar oud is en begonnen is aan haar “academische carrière” in de kleuterschool.
Zou Ines het graag hebben dat Rosie burgemeester wil worden nu ze weet wat de job inhoudt? Het antwoord kwam snel: als de passie er is, kan ze dat doen. Passie voor je taak en voor de mensen is de gepaste drijfveer. Een misschien nog wat vroege voorwaarde voor Rosie maar voorlopig is het de taak van Ines om de goede work /life balance te bewaren samen met haar echtgenoot en de rest van de familie.
Haar koffie bleek koud, normaal na zo een warm gesprek.
Bedankt voor je tijd Ines.
Belleman
