Beelden zeggen (niet) alles
Telkens als ik die bepaalde krant open online zie ik onze burgemeester omringd door identiteitskaarten. Veel kaarten, ze moet als hoogste burger van de Vrijstaat Ternat blijkbaar niet sukkelen. Als je dan het artikel leest dat erbij hoort, verneem je dat Ternat tot de duurste tarieven in Vlaanderen behoort voor een nieuwe kaart. Moet zij die dan ook allemaal betalen want het zijn er echt veel op de foto …?
Het is een geslaagde foto van haar maar eentje die hoorde bij een vroeger gepubliceerd artikel. Dat is de wet van de makkelijkste weg die redacties behoorlijk veel hanteren: oudere foto’s worden gezet bij actuele inhoud en klaar is kees.
Die foto van de burgemeester hoort daar niet. Het is een beslissing van de meerderheid om de nieuwe identiteitskaarten duurder te maken, niet alleen van haar. Maar nogmaals: geen mens die erom maalt tenzij misschien de betrokkene?
De schepen van huisvuilverwerking die volgens de krant op zoek moet naar nieuwe, exactere cijfers voor de toekomstige huisvuilverwerking, stond ook een paar keer netjes geportretteerd. Ook een oudere foto.
Er is een voordeel aan dergelijke trucjes: als men een oudere foto zet bij een recent artikel kan dit vanaf een bepaalde leeftijd flatteren, mensen behouden het beeld van de jeugd. Hopelijk schrikken ze niet eenmaal geconfronteerd met de werkelijkheid.
Belleman, met liefst een jongere foto