Vlieg
Ik heb even, heel even maar, gedacht om “fly” te schrijven maar deed het uiteindelijk niet. Twee goede redenen overtuigden vliegensvlug (hoe gepast) mijn dartele geest om onze mooie eigen taal te gebruiken. Dagelijks verkracht en gemolesteerd: onze moedertaal.
Ik wilde niet alluderen op de gepensioneerde militair die onze schermen probeert te beveiligen en wilde ook geen Engels gebruiken. Het hippe bijna Engels klinkende taaltje dat zogezegde Bv’s uitkramen op de commerciële zenders (zijn er nog andere?) komt me al een tijd de strot uit.
Het correcte Nederlands dat je mag verwachten wordt langzaam maar zeker verdrongen door gebrabbel dat moet aantonen hoe men mee is., hoe goed men wel de Engelse woorden en uitdrukkingen kan gebruiken om zichzelf in de schijnwerpers te plaatsen. Wie nog correcte taal durft gebruiken kan achterlijk lijken.
“Influencers en content creators” alleen al bij deze woorden gaat het in mijn hoofd steigeren. Schermgezichten dienen gevolgd door anderen die niet beseffen in welk door geldgewin gedreven kluwen ze terechtkomen. Ze worden als lemmings bij de neus genomen en om uiteindelijk hun centen kwijt te spelen.
Ik zou graag eens de vlieg zijn als de influencer ’s avonds zijn rijkelijk gevulde geldbuidel opentrekt en zich vrolijk maakt om al diegenen die klakkeloos overnemen wat hen wordt voorgehouden. Cultuur? Ja, die van het platte geldgewin.
Wie hier niet kan aan meedoen of niet mee is met de laatste rage, voelt zich ongelukkig. Consumeren en imiteren doet hen in vrede leven. Imitatie is het laagste leergedrag: dada, papa, woefwoef, kaka, maar een noodzakelijke leerstap, tenminste voor de allerkleinsten.
Ik weet dat ik hier met mijn verregaande veralgemening onrecht doe aan die mensen die oprechte bedoelingen hebben met hun schermactiviteiten. Sorry, dit is niet voor hen bedoeld.
Belleman
